ZESPÓŁ INTERDYSCYPLINARNY

do spraw Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie przy MOPR w Krośnie

Utworzenie Zespołu Interdyscyplinarnego ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie jest efektem wejścia w życie nowych przepisów ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz towarzyszących jej regulacji prawa miejscowego. Celem działania Zespołu jest koordynowanie systemu przeciwdziałania przemocy domowej na najniższym szczeblu samorządu terytorialnego – w obszarze gminy.

 Zespół  to grupa ludzi, specjalistów z różnych dziedzin, zajmująca się rozwiązaniem konkretnego problemu przy wykorzystaniu zasobów będących w dyspozycji każdego z członków takiego Zespołu. Jego funkcjonowanie określone jest w drodze porozumień zawartych między gminą a podmiotami niosącymi pomoc osobom doznającym przemocy w rodzinie.

 SKŁAD ZESPOŁU TO PRZEDSTAWICIELE:

  • jednostek organizacyjnych pomocy społecznej,
  • gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych,
  • Policji,
  • oświaty,
  • ochrony zdrowia,
  • organizacji pozarządowych,
  • kuratorów sądowych

czasami również:

  • prokuratorów,
  • przedstawicieli podmiotów działających na rzecz przeciwdziałania przemocy w  rodzinie.

ZADANIA ZESPOŁU INTERDYSCYPLINARNEGO:

  • integrowanie i koordynowanie działań w/w podmiotów,
  • diagnozowanie problemu przemocy w rodzinie,
  • podejmowanie działań w środowisku zagrożonym przemocą w rodzinie mających na celu przeciwdziałanie temu zjawisku,
  • inicjowanie interwencji w środowisku dotkniętym przemocą w rodzinie,
  • rozpowszechnianie informacji o instytucjach, osobach i możliwościach udzielania pomocy w środowisku lokalnym,
  • inicjowanie działań w stosunku do osób stosujących przemoc w rodzinie.

W celu rozwiązywania problemów związanych z wystąpieniem przemocy w rodzinie Zespół może tworzyć grupy robocze. Skład grupy roboczej nie różni się znacząco od składu Zespołu. Są to przedstawiciele: jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, policji, oświaty, ochrony zdrowia, jak również kuratorzy sądowi, przedstawiciele innych podmiotów, specjaliści w dziedzinie przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Procedura „Niebieskie Karty”.

Procedura „Niebieskie Karty” obejmuje ogół czynności podejmowanych i realizowanych w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie.

Podejmowanie interwencji w środowisku wobec rodziny dotkniętej przemocą w rodzinie odbywa się w oparciu o procedurę „Niebieskie Karty” i nie wymaga zgody osoby dotkniętej przemocą w rodzinie.

Procedurę „Niebieskie Karty” oraz wzory formularzy „Niebieska Karta” określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” i wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U. Nr 209, poz. 1245), wydane na podstawie art. 9d ust.5 ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493 z późn. zm.).

Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie nakłada obowiązek prowadzenia procedury „Niebieskie  Karty” na przedstawicielijednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji, oświaty i ochrony zdrowia.

Procedura wszczynana jest w sytuacji, gdy dany podmiot w toku prowadzonych czynności służbowych lub zawodowych powziął podejrzenia stosowania przemocy wobec członków rodziny lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez członka rodziny lub przez osobę będącą świadkiem przemocy w rodzinie.

 

Zadania  przedstawicieli podmiotów odpowiedzialnych za stosownie procedury „Niebieskie Karty”
(na podstawie § 11-16 ww. rozporządzenia)

Pracownik socjalny jednostki organizacyjnej pomocy społecznej:

– diagnozuje sytuację i potrzeby osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

– udziela kompleksowych informacji o:

a) możliwościach uzyskania pomocy, w szczególności psychologicznej, prawnej, socjalnej  i  pedagogicznej, oraz wsparcia, w  tym o  instytucjach i podmiotach świadczących specjalistyczną pomoc na rzecz osób dotkniętych przemocą w rodzinie,

b) formach pomocy dzieciom doznającym przemocy w rodzinie oraz o instytucjach i podmiotach świadczących tę pomoc,

c) możliwościach podjęcia dalszych działań mających na celu poprawę sytuacji osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

– organizuje niezwłocznie dostęp do pomocy medycznej, jeżeli wymaga tego stan zdrowia osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

– zapewnia osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, w zależności od potrzeb, schronienie w  całodobowej placówce świadczącej pomoc, w tym w szczególności w  specjalistycznym ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie;

– może prowadzić rozmowy z osobami, wobec których istnieje podejrzenie, że stosują przemoc w rodzinie, na temat konsekwencji stosowania przemocy w rodzinie oraz informuje te osoby o możliwościach podjęcia leczenia lub terapii i  udziale w programach oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie.

Przedstawiciel gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych:

– diagnozuje sytuację i potrzeby osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

– udziela kompleksowych informacji o:

a) możliwościach uzyskania pomocy, w  szczególności psychologicznej, prawnej, socjalnej  i  pedagogicznej, oraz wsparcia, w  tym o  instytucjach i podmiotach świadczących specjalistyczną pomoc na rzecz osób dotkniętych przemocą w rodzinie,

b) formach pomocy dzieciom doznającym przemocy w rodzinie oraz o instytucjach i podmiotach świadczących tę pomoc,

c) możliwościach podjęcia dalszych działań mających na celu poprawę sytuacji osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

– organizuje niezwłocznie dostęp do pomocy medycznej, jeżeli wymaga tego stan zdrowia osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

– może prowadzić rozmowy z osobami, wobec których istnieje podejrzenie, że stosują przemoc w rodzinie, na temat konsekwencji stosowania przemocy w rodzinie oraz informuje te osoby o możliwościach podjęcia leczenia lub terapii i  udziale w programach oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie.

Funkcjonariusz Policji:

– udziela osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w  rodzinie, niezbędnej pomocy, w tym udziela pierwszej pomocy;

– organizuje niezwłocznie dostęp do pomocy medycznej, jeżeli wymaga tego stan zdrowia osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

– podejmuje, w razie potrzeby, inne niezbędne czynności zapewniające ochronę życia, zdrowia i mienia osób, co do których istnieje podejrzenie, że są dotknięte przemocą w  rodzinie, włącznie z  zastosowaniem na podstawie odrębnych przepisów w stosunku do osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w  rodzinie, środków przymusu bezpośredniego i zatrzymania;

– przeprowadza, o ile jest to możliwe, z osobą, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, rozmowę, w szczególności o odpowiedzialności karnej za znęcanie się fizyczne lub psychiczne nad osobą najbliższą lub inną osobą pozostającą w  stałym lub przemijającym stosunku zależności od osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, oraz wzywa osobę, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w  rodzinie, do zachowania zgodnego z  prawem i zasadami współżycia społecznego;

– przeprowadza na miejscu zdarzenia, w  przypadkach niecierpiących zwłoki, czynności procesowe w niezbędnym zakresie, w granicach koniecznych do zabezpieczenia śladów i dowodów przestępstwa;

– podejmuje działania mające na celu zapobieganie zagrożeniom mogącym występować w rodzinie, w szczególności składa systematyczne wizyty sprawdzające stan bezpieczeństwa osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, w zależności od potrzeb określonych przez zespół interdyscyplinarny lub grupę roboczą.

Przedstawiciel ochrony zdrowia, tj. osoba wykonująca zawód medyczny, w tym lekarz, pielęgniarka, położna i ratownik medyczny:

– każdorazowo udziela osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, informacji o możliwościach uzyskania pomocy i  wsparcia oraz o  uprawnieniu do uzyskania bezpłatnego zaświadczenia lekarskiego o ustaleniu przyczyn i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie.

Jeżeli stan zdrowia osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w  rodzinie, wymaga przewiezienia jej do podmiotu leczniczego, formularz „Niebieska Karta — A” wypełnia przedstawiciel podmiotu leczniczego, do którego osoba ta została przewieziona.

Przedstawiciel oświaty:

– udziela kompleksowych informacji o:

a) możliwościach uzyskania pomocy, w szczególności psychologicznej, prawnej, socjalnej i  pedagogicznej, oraz wsparcia, w tym o instytucjach i podmiotach świadczących specjalistyczną pomoc na rzecz osób dotkniętych przemocą w rodzinie,

b) możliwościach podjęcia dalszych działań mających na celu poprawę sytuacji osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie

– organizuje niezwłocznie dostęp do pomocy medycznej, jeżeli wymaga tego stan zdrowia osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

– może prowadzić rozmowy z osobami, wobec których istnieje podejrzenie, że stosują przemoc w rodzinie, na temat konsekwencji stosowania przemocy w rodzinie oraz informuje te osoby o możliwościach podjęcia leczenia lub terapii i  udziale w programach oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie;

– diagnozuje sytuację i potrzeby osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, w tym w szczególności wobec dzieci;

– udziela kompleksowych informacji rodzicowi, opiekunowi prawnemu, faktycznemu lub osobie najbliższej o  możliwościach pomocy psychologicznej, prawnej, socjalnej i  pedagogicznej oraz wsparcia rodzinie, w tym o formach pomocy dzieciom świadczonych przez instytucje i  podmioty w zakresie specjalistycznej pomocy na rzecz osób dotkniętych przemocą w rodzinie.

Członkowie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej:

– udzielają pomocy osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

– podejmują działania w stosunku do osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w  rodzinie, w  celu zaprzestania stosowania tego rodzaju zachowań;

– zapraszają osobę, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w  rodzinie, na spotkanie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej;

– opracowują indywidualny plan pomocy dla osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w  rodzinie, i  jej rodziny, który zawiera propozycje działań pomocowych;

–  rozstrzygają o braku zasadności podejmowania działań;

– podejmują działania w  stosunku do osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, w szczególności:

a) diagnozują sytuację rodziny, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą;

b) przekazują informacje o  konsekwencjach popełnianych czynów;

c) motywują do udziału w programach oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych;

d) przeprowadzają rozmowę pod kątem nadużywania alkoholu, środków odurzających, substancji psychotropowych lub leków;

e) przekazują informacje o  koniecznych do zrealizowania działaniach w celu zaprzestania stosowania przemocy w rodzinie.

Osobę nadużywającą alkoholu, wobec której  istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, członkowie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej kierują do gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych.

 


Regulamin Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

Zarządzenie w sprawie powołania MKRPA

Program profilaktyki rozwiązywania problemów alkoholowych i narkomani

PROCEDURA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE ZOBOWIĄZANIA OSÓB UZALEŻNIONYCH OD ALKOHOLU DO PODJĘCIA LECZENIA ODWYKOWEGO

 


DZIAŁ INTERWENCJI KRYZYSOWEJ

 

      MIEJSKIEGO OŚRODKA POMOCY RODZINIE W KROŚNIE

Jeżeli w Twoim życiu wydarzyło się coś, co zburzyło dotychczasowy ład i porządek… – doświadczyłeś przemocy fizycznej lub psychicznej, – straciłeś bliską osobę, – może rozpada lub rozpadło się Twoje małżeństwo, straciłeś pracę, dzieci opuściły dom, lub całkiem inny dramat jest Twoim udziałem Jeżeli przeżywasz kryzys to właśnie na Ciebie czekamy i chcemy Ci pomóc. Nierozwiązany kryzys może być zagrożeniem. Ale przy właściwej pomocy możesz go pozytywnie wykorzystać dla własnego rozwoju.

 

PRZYJDŹ ! LUB ZADZWOŃ !

 

JEŻELI TRZEBA, MY PRZYJDZIEMY DO CIEBIE !

 

Krosno, ul. Legionów 8, I piętro – pokój nr 24

 Jeśli jesteś mieszkańcem Krosna i masz problem

 

Bezpłatne               tel.   (0-13) 420 26 87;    887 044 000


Poradnictwo  prawne
:        

                                     Wtorek      w godz.          8:00 – 15:00

Poradnictwo  socjalne:        

                                     Poniedziałek, środa   w godz.          7:30 – 18:00

                                     Wtorek, Czwartek, Piątek   w godz.     7:30 – 15:30

                                                                        

Poradnictwo  psychologiczne:             

                                     Poniedziałek – Piątek        w godz. 7:30  – 15:30

 

Jeżeli to co tu przeczytałeś dotyczy kogoś z Twojego otoczenia to zachęć go do skorzystania z pomocy Działu Interwencji Kryzysowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie
w Krośnie, ul. Legionów 8

 

Jednostką pomocniczą Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krośnie jest Ośrodek Interwencji Kryzysowej, który od grudnia 2005r. dysponuje pomieszczeniami hostelowymi
przy ul. Legionów 8 (pierwsze piętro).

 

Dział Interwencji Kryzysowej

Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie

w Krośnie

Jeżeli w Twoim życiu wydarzyło się coś, co zburzyło dotychczasowy ład i porządek… – doświadczyłeś przemocy fizycznej lub psychicznej, – straciłeś bliską osobę, – może rozpada lub rozpadło się Twoje małżeństwo, straciłeś pracę, dzieci opuściły dom, lub całkiem inny dramat jest Twoim udziałem Jeżeli przeżywasz kryzys to właśnie na Ciebie czekamy i chcemy Ci pomóc. Nierozwiązany kryzys może być zagrożeniem. Ale przy właściwej pomocy możesz go pozytywnie wykorzystać dla własnego rozwoju.

PRZYJDŹ ! LUB ZADZWOŃ !

JEŻELI TRZEBA, MY PRZYJDZIEMY DO CIEBIE !

Jeżeli to co tu przeczytałeś dotyczy kogoś z Twojego otoczenia to zachęć go do skorzystania z pomocy Działu Interwencji Kryzysowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie
w Krośnie, ul. Legionów 8

Czynne:
poniedziałek od 7:30 do 18:00
od wtorku do piątku w godz. 7.30 15.30
tel. (013) 420 26 87, tel. kom. 887 044 000

 

Jednostką pomocniczą Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krośnie jest Ośrodek Interwencji Kryzysowej, który od grudnia 2005r. dysponuje pomieszczeniami hostelowymi
przy ul. Legionów 8 (pierwsze piętro). 

Środowiskowy Dom Samopomocy

 

 38-400 Krosno, ul Kletówki 7a

 tel./faks. 013-43-622-29 

 e-mail: sdskrosno@neostrada.pl

 kierownik – Małgorzata Urbańska

 

 

Środowiskowy Dom Samopomocy przy ulicy Kletówki 7a, został utworzony Uchwałą NR XL VIII/1066/2002 Rady Miasta Krosna z dnia

7 października 2002 roku.

 

Celem działalności jest świadczenie usług opiekuńczych osobom z zaburzeniami psychicznymi, które obecnie nie wymagają leczenia szpitalnego.

Ośrodek jest placówką typu dziennego, przeznaczony dla osób z terenu Miasta Krosna.

 

Prowadzony jest od poniedziałku do piątku w godzinach od 7.30 do 15.30. Obecnie ŚDS dysponuje 35 miejscami.

 

Osoby starające się o skierowanie do ośrodka powinny mieć ustalony stopień niepełnosprawności i skierowanie od lekarza specjalisty. Uczestnicy kierowani są decyzją wydawaną przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Krośnie.

 

 

 

Dom zapewnia:

 

– realizowanie zadań zmierzających do nabywania i rozwijania umiejętności wykonywania przez uczestników czynności dnia codziennego

 

– umożliwiania rozwoju kulturalnego i osobowościowego uczestników

 

– organizowanie czasu pobytu uczestników z uwzględnieniem ich indywidualnych zainteresowań i umiejętności poprzez różnorodne terapie zajęciowe np: arteterapię, muzykoterapię, teatroterapię, terapię społeczną

 

– utrzymywanie ciągłego kontaktu z rodzinami uczestników

 

– co najmniej jeden posiłek dziennie

 

– pomoc psychologa i lekarza psychiatry

 

– opiekę pielęgniarską

 

– pomoc pracownika socjalnego w integracji uczestników ze     środowiskiem lokalnym

Font Resize
Contrast